Kısa bir hikaye Kullanıcı DeÄŸerlendirmesi: / 3 ZayıfMükemmel  Yazarlar - Ceyhun Aras Pazartesi, 26 Ekim 2009 22:50 ( İçimde bir çocuk var haykıran! Yapıştırılmış kanatlarıyla, hasretle gökyüzüne baka kalmış bir yanım. Tutsaklığa benziyor tüm yaÅŸamım. Sonu gözükmeyen nehirler gibi, uzamış durmadan gidiyor hayatım. Her yeni güne yenileri ekleniyor... İçimde bir çocuk var ve en zayıf yerlerimi fethetmiÅŸ, şımarık bir komutan edasıyla beni köşeye sıkıştırıyor. Yerlerde irili ufaklı çiviler, birinden sakınıyorum diÄŸeri batıyor ayağıma, sakındıkça kan sıçrıyor her yana. Her taraf kan, sıkıntı, buhran... ) *** Zehir yüklü kelimeleri yoktu, adam gibi adamdı. Gecenin zifiri karanlıklarında cümbür cemaat yolunu beklerdik, gelirdi de nihayetinde. Sabahı da renkli oyunlarını beklerdik, karnımıza dayayıp ayağını hoop havaya kaldırışlarını isterdik, ÅŸimdi bize miras kalan ve çocuklarımıza yaptığımız oyunlar gibi. Baba ÅŸefkatiyle elimizden tutar gezmelere giderdik, insan çocuk olduÄŸunuda, adam olduÄŸunuda, onun yanında çok daha iyi anlardı. Yalancı baharlara aldanırdık, öksürürdük gürültülü gürültülü ve dönüp gene horozlandın koçum der gülerdi. KeÅŸke sende horozlansanda sonrada düzelsen ardından gülsek karşılıklı. Uzun uzun konuÅŸsan kafam ÅŸiÅŸse, ben gene hayıflansam içten içe ve genede dinlesem seni sonuna dek. Kapasam gözlerimi ve açsam ÅŸiddetle ve sen çıkagelsen tüm azametinle. Sana çalım atan karanlığa, bu kezde sen çalım atsan. Aniden kalksan ayaÄŸa, açsan gözlerini balon balon; savulun, yıkılmadım desen biz korksan gene senin eski ihtiÅŸamından, gür sesinden. Sinsek köşelere, sen bağırsan tek tek hepimize ve bizim uzun zamandır yaptığımızı yapsan; bir de sen haykırsan adaletine dünyanın! Haykırışınla yırtsan duvarları eskisi gibi... Zor iÅŸ, insanlık zor iÅŸ, hele yaÅŸamak, nefes almak bile güç geliyor bazen insana... Özledik seni, gözünün içine baka baka özledik, özledik seni...   Ceyhun Aras < Önceki