İYİ HUY
/ 6
- Detaylar
- Kategori: Tunay Aras
- Oluşturulma tarihi: Pazar, 21 Ağustos 2011 13:21
- Yayın tarihi: Pazartesi, 22 Ağustos 2011 18:55
- Yazar: TUNAY
- Gösterim: 157
Tasavvufla hiç ilgim yoktu
Büyük Velî Ubeydullah-ı Ahrâr hazretlerinin rahmetullahi teâlâ aleyh yanına, bir gün bazı sevdikleri gelip;
Ey Efendim siz bu yüksek dereceye ne
gibi ibâdetler yapıp da kavuştunuz?
diye sordular.
Şöyle cevap verdi:
Benim “tasavvuf”la, “Evliyâlık”la hiç ilgim
yoktu. Tasavvuf kitâbı da okumamıştım. Ama
doğuştan "güzel bir hasletim" vardı benim
Şöyle ki darda kalanlara yardıma koşar, dost
düşman ayırmaz, ve kâfir müslüman demez,
her kişiye "faydalı olmak" için can atardım.
Mesela medresede okurken üç arkadaş vardı
üçü de hastalandı. Onların hizmetini üstüme
aldım ve gece gündüz tedavîleriyle uğraştım.
Hastalıkları bana da geçtiği halde bu hizmeti
bırakmadım. Çünkü severek yapıyor ve hattâ
bu işten çok “mânevî lezzet” alıyordum.
İşte bu “iyi huyum” sebebiyle, Allah bana
tasavvufun en yüksek derecesini ihsân etti.
Ve bir tavsiyede bulundu onlara:
Siz de benim gibi yaparsanız dünyâda
ve âhirette çok faydasını görürsünüz.